Blog

Onze adviseurs aan het woord

Mo voelde de verantwoordelijkheid iets terug te willen doen

Pim van Groesen  – 2 oktober 2019

Ik wil graag wat vertellen over Mo. Mo Omar om precies te zijn. Twee weken geleden mocht ik – samen met collega Anu – een gastles geven op middelbare school Markenhage. Deze gastles stond in het teken van vrijwilligerswerk en de daarbij behorende link naar de Vrijwilligersmarkt. Mo was uitgenodigd omdat hij als vrijwilliger veel heeft betekend voor – met name – de wijk Haagse Beemden. Het leverde hem vorig jaar zelfs de Bredase Vredesprijs op.

Ik had de eer Mo te mogen interviewen voor een volle tribune. Tijdens het gesprek vertelde Mo over zijn jeugd. Mo is afkomstig uit Somalië en heeft veel meegemaakt. Zo is hij ingezet als hulpsoldaat. Later is hij verhuisd naar Nederland. De leerlingen op de tribune waren muisstil. Mo vertelde zijn verhaal niet geëmotioneerd, maar sterk. Krachtig. Misschien komt het omdat hij dit verhaal al vaker heeft verteld. Ik weet het niet. Na zijn verhaal volgde een luid applaus.

De presentatie ging verder en toen Mo even later merkte dat er na de les nog wat tijd over was, greep hij meteen zijn kans. Enthousiast plugde hij de kabel van de geluidsinstallatie in zijn telefoon, pakte de microfoon en maakte zich op voor zijn allergrootste hobby: zingen. Geen reggae, geen R&B, zelfs geen rap. Nee, onze Mo, uit ons Breda zong trots het Nederlandse levenslied. C-categorie welteverstaan. Maar dat terzijde. Hij werd bijgestaan door leerlingen die hij nog kende uit zijn wijk. Een mooi beeld. Na enkele minuten genieten was het tijd voor de leerlingen om naar de volgende les te gaan.

Wat een aparte maar bijzondere middag was het eigenlijk. Een groep pepernoot-etende en op de telefoon-kijkende pubers veranderden van het ene op het andere moment van ongemotiveerd tot aandachtig luisterend. Later vroeg ik mezelf af wat mij nou het meest is bijgebleven van deze dag. Van Mo…

En eigenlijk is dat niet zijn verleden als hulpsoldaat. Ook niet de Vredesprijs. Zelfs niet het feit dat iemand afkomstig uit Somalië van Hollandse muziek houdt. Wat mij echt is bijgebleven, is de motivatie van Mo om vrijwilligerswerk te gaan doen. Gelukkig is Mo warm verwelkomd in een land die zich toch al iets te vaak van zijn koude kant laat zien. Mo waardeerde dit en wilde iets terug doen voor de maatschappij. Mo vindt het niet vanzelfsprekend dat we hier in Nederland zomaar alles voorhanden hebben om een goed leven te leiden. Mo voelde de verantwoordelijkheid iets terug te willen doen. Hoe mooi is dat? Ik vind dat heel mooi.

Wat als Mo niet zo hartelijk was ontvangen? Wat als we om die reden het mooie voorbeeld van Mo zijn misgelopen? Misschien wel meerdere Mo’s. Laten we daar maar even niet aan denken. Juist omdat dit verder gaat dan vrijwilligerswerk. Dit gaat over hoe we met elkaar omgaan.

Als we allemaal een beetje wat aardiger zijn voor elkaar, krijgen we daar naar mijn mening ook iets moois voor terug. En laat die middag nou erg mooi zijn geweest. Wanneer is de volgende gastles?